IOTA – kryptowaluta Internetu Rzeczy

0
331
IOTA – kryptowaluta Internetu Rzeczy

IOTA to kryptowaluta trzeciej generacji. Stworzona została dla potrzeb IoT (Internet of Things). Twórcy IOTA nie stosują jednakże technologii blockchain. Wykonywanie transakcji bez opłat i nieograniczoną skalowalność umożliwia w tym przypadku zastosowanie algorytmu Tangle.

IOTA – co to jest?

IOTA to projekt platformy rozliczeniowej, częściowo zdecentralizowanej i otwartoźródłowej (ang. open source). Opiera się na acyklicznej architekturze DAG – The Tangle.

Technologia IOTA została stworzona na potrzeby tzw. Internetu Rzeczy (ang. Internet of Things - IoT), którego koncepcją jest połączenie rzeczy użytkowych z siecią. Polega na nadaniu rzeczom możliwości gromadzenia oraz przetwarzania danych, jak również dokonywania zautomatyzowanych czynności, tj. przeprowadzania płatności. IOTA docelowo ma stanowić środek płatniczy (jednostką rozliczeniową w sieci IOTA jest kryptowaluta o tej samej nazwie) oraz bazę danych dla urządzeń i usług w sieci IoT.

Cechy charakterystyczne kryptowaluty IOTA:

  • Nieskończona skalowalność,
  • lekka konstrukcja,
  • brak opłat transakcyjnych - w swoim założeniu ma być ona wykorzystywana do zautomatyzowanych mikropłatności dokonywanych przez urządzenia oraz systemy IoT (takie jak np. lodówka, czy karta parkingowa),
  • nie ma możliwości wydobycia,
  • POWdo zatwierdzania transakcji,
  • obsługiwany przez procesory JINN w przyszłości.

Najmniejszą jednostka rozliczeniową w sieci jest IOTA. 1 mln jednostek IOTA to MegaIOTA – MIOTA. Z racji tego, że nie istnieje możliwość kopania monet IOTA, wszystkie monety powstały już w pierwszym bloku. Maksymalna podaż IOTA od samego początku wynosi 2,779,530,283 MIOTA.

IOTA – Tangle vs blockchain

Sieć DAG w IOTA nosi nazwę Tangle (ang. gęstwina, plątanina).

„Ta struktura danych przypomina schemat przepływowy, w którym wszystkie punkty są kierowane w jednym kierunku. Możesz porównać Directed Acyclic Graph (DAG) ze strukturą katalogu plików, gdzie foldery mają podfoldery, które rozgałęziają się na inne podfoldery i tak dalej; są podobne do drzewa. Słowo acykliczny oznacza po prostu, że żaden węzeł na wykresie nie może odwoływać się do siebie; nie może być własnym węzłem macierzystym.”

-tłumaczy Ivan Kohut, dyrektor techniczny portalu perfectial.com

Sieć Tangle różni się zasadniczo od systemów opartych na technologii blokchain. W pewien sposób też, Tangle jest w stanie zaradzić problemom związanym z blokchainem. Mowa głównie o ograniczonej skalowalności czy wysokim opłatom transakcyjnym.

Jak działa sieć Tangle?

Rozrasta się jak pajęczyna – nie ma bloków transakcyjnych, czyli brak tu synchronicznego, łańcuchowego szeregowania transakcji.

„W sieci IOTA teoretycznie każdy użytkownik może zostać pełnym węzłem (ang. full node), który zobowiązany jest przed wykonaniem transakcji do potwierdzenia dwóch losowych transakcji dokonanych przez inne węzły (za pomocą tzw. algorytmu tip selection). Pozwala to na uzyskanie skalowalności rosnącej wraz z liczbą wykonywanych transakcji, czyli odwrotnie niż ma to miejsce w przypadku sieci blockchain. Algorytm kryptograficzny wykorzystywany w IOTA to SHA-3 (od sierpnia 2018 r.), co wymaga prostej operacji Proof of Work, niewymagającej dużej mocy obliczeniowej oraz energii elektrycznej, jak ma to miejsce w przypadku m.in. bitcoina (BTC). Sama sieć jest również odporna na potencjalne ataki dokonywane za pomocą komputerów kwantowych (ang. quantum resistance)”.

-podaje fixmag.pl

http://www.thecryptotea.com/index.php/2018/02/26/andreas-antonopoulos-thoughts-dag-iota/
żródło: http://www.thecryptotea.com/index.php/2018/02/26/andreas-antonopoulos-thoughts-dag-iota/

W sieci IOTA istniej węzęł koordynujący – koordynator, który bada poprawność transakcji oraz zapobiega podwójnemu wydawaniu. W związku z tym, że sieć IOTA jest asynchroniczna, koordynator zajmuje się również zatwierdzaniem transakcji poprzez kamienie milowe. To narzucone z góry interwały, następujące co ok. 60-120 sekund. Wraz z wzrostem sieci, koordynator zostanie wyłączony. W celu zapobiegania rozrostowi sieci, raz na kilka miesięcy przeprowadza się tzw. snapshot. Polega na usuwaniu z sieci pustych adresów publicznych oraz historii dotychczasowych transakcji.

Jak to wszystko się zaczęło?

Wszystko zaczęło się za sprawą Siergieja Popova, Siergieja Ivancheglo, Davida Sønstebø oraz Dominika Schienera w 2015 roku. Wtedy to zorganizowano zbiórkę funduszy na rozwój projektu IOTA. Zbiórka odbyła się w formie sprzedaży cyfrowych tokenów, dzięki której udało się zebrać środki o ówczesnej równowartości ponad 525 tys. dolarów. Panowie zdecydowali się na wyemitowanie 2 779 530 283 monet cyfrowych MIOTA, a po miesiącach testów uruchomili system Tangle.

W 2017 roku, kiedy bitcoin przeżywał problem ze skalowalnością, IOTA działała na zadowalającym poziomie, a pomysł przyciągnął wielu inwestorów. Przykładem może być SatoshiPay – operator mikropłatności, który ogłosił wtedy, że będzie korzystał z monet MIOTA. Projekt IOTA szybko odniósł sukces, nawiązując kilka dużych współprac z takimi firmami jak: Samsung, Fujitsu, Volkswagen, Microsoft oraz Deutsche Telekom.

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wprowadzić swój komentarz!
Proszę wprowadzić swoje imię